Before The Story Starts

This is not the start of the story, we haven’t started yet.
This is not the beginning.

What do you need to know? Before we start?
We don’t know why.
We can guess, but we don’t know. We never will.
We can choose. And be satisfied with an answer. But we never know.

The elusive Why.

Before the Story Starts is een experimentele, immersieve, one man performance die zich afspeelt op de drempel voordat een (of HET) verhaal begint.
Geïnspireerd door The Hitchhiker’s Guide To The Galaxy, Being John Malkovich en Alan Watts reist meesterverteller Thomas Dudkiewicz door het onderbewuste van het universum, op zoek naar antwoorden.
Het verhaal dat nog geen verhaal is heeft een surreële structuur, vol cryptische hosts, wispelturige gidsen en filosofische doodlopende einden.
Terwijl hij zijn alter ego(‘s) ontmoet, ontrafelt hij het verhaal van het waarom, waarom vertelt hij verhalen? Hoe ontstaat betekenis? En wat gebeurt er als we worden geconfronteerd met de mogelijkheid dat er geen antwoord is?

Credits

Script, concept en spel Thomas Dudkiewicz

Scenografie & lichtontwerp Marijn Alexander de Jong

Sound design & creative technologist Tomas Loos

Kostuumontwerp Rebekka Wörmann

Technisch producent Jaap Schledorn

Techniek Denzo (André Goos)

Licht operator Oerol Desmond Veldhuis

Productieleider Elise de Fooij

Stagiaire Oerol Mees Vroone

Coach Naomi Velissariou

Marketing & communicatie Pien Visser

Zakelijke leiding Martha van Meegen en Marijn Bellaard

Zakelijke assistentie Denise de Hoog

Productie URLAND

Bijzondere dank aan

Hendrik Walther, Caro Derkx, Vanja Rukavina en Florian Hellwig. Before The Story Starts is mede mogelijk gemaakt door Gemeente Rotterdam, Fonds Podiumkunsten en Cultuurloket DigitAll.

Recensies

"Een uitsluitend akoestische tocht met allerlei geluiden, waarin Dudkiewicz herhaaldelijk door een fictief doolhof van kamers gaat, telkens een nieuwe audiolaag toevoegend. Zo kan hij met zichzelf in dialoog treden, vallen voor ons de aanvankelijk losse teksten als een puzzel in elkaar, wordt onze fantasie geprikkeld en blijkt die zoektocht naar het begin van een verhaal uiteindelijk een verhaal op zich. Razend knap gedaan." - ⭐⭐⭐⭐⭐ Trouw (Hans Smit)

"De scènes zijn moeiteloos te visualiseren: een tocht op zee, het betreden van nieuwe ruimtes, zelfs een orale bevrediging. De vertelling vraagt aan het begin enige overgave, maar wie zich laat meevoeren belandt in een ingenieuze doolhof waarin werkelijkheid en verbeelding zorgen voor een mindfuck." - ⭐⭐⭐⭐⭐ NRC (Maimoena Hulshof)

"De monoloog is een hoogtepunt van deze editie van het Terschellingse theaterfestival Oerol. In een oude loods staan rijen speakers opgesteld in een duister uitgelicht speelvlak. Met trefzeker spel en onnavolgbare dictie trekt Dudkiewicz uit deze abstractie een labyrintisch spookhuis omhoog, dat symbool staat voor zijn malende kunstenaarshoofd." - ⭐⭐⭐⭐ De Volkskrant (Sander Janssens)

"Met enkel zichzelf en een woud aan hoogtechnische audio-apparatuur neemt Dudkiewicz ons mee in een danteske afdaling van een verteller op zoek naar betekenis – niet van zijn verhaal, maar van het vertellen zelf. De razend knappe vertelconstructie mondt uit in een desoriënterende ervaring die gericht lijkt against (simple) interpretation. Achteraf gezien leest Before The Story Starts als een pleidooi voor meervoudige ervaringen van betekenis." Theaterkrant (Evelyne Coussens)

"Maar een hoogtepunt tot dusver vind je toch binnen" // "Niets dan een verzameling speakers waaruit zijn eigen woorden weergalmen heeft Dudkiewicz nodig om zijn publiek te confronteren met een filosofische en duizelingwekkende puzzel over kunstenaarschap, schrijverschap, bestaan en betekenis." Het Parool (Nora de Bruine)

“Met een uiterst vernuftig sounddesign (Tomas Loos) worden zo heel uiteenlopende ruimtes en werelden opgeroepen, van een darkroom tot een verstilde theeceremonie. Het verhaal, als je daar al van kunt spreken, is een grillige reis door het onderbewuste. Met spiegelingen, alter ego’s, suggestie, niet direct kop en staart maar wel uiterst intrigerend.” Leeuwarder Courant (Jacob Haagsma)

"We zijn getuige van een verteller die zich hyperbewust is van alle mogelijkheden en die het antwoord op de existentiële vraag waarom we hier zijn niet kan geven. Op meeslepende wijze wordt de echokamer waarin Dudkiewicz vastzit gevisualiseerd. De ruimtes waarin de verteller belandt worden tot leven gewekt met perfect getimede geluidseffecten die volgen op gebaren, denk aan het indrukken van een deurbel, het openen van een piepende deur en het roeren in een kopje thee. Ook het licht speelt een hoofdrol: van diffuus tot volle spot en van zaklamp tot felrood." Oerol Dagkrant (Puck Kroon)